அமெரிக்கா-இங்கிலாந்திலிருந்து ஓடிவரும் கல்விவியாபாரிகள் - பின்னணி என்ன?

கட்டுரையின் முதற்பகுதி :  வியாபாரமாகும் உயர்கல்வி -1

நெருக்கடியில் அமெரிக்க-இங்கிலாந்து நாடுகளின் உயர்கல்வித்துறை 

அமெரிக்காவில் கல்விக்கான நிதி குறைப்பு

அமெரிக்காவின் பொருளாதார சரிவினைத்தொடர்ந்து, அந்நாட்டின் உயர்கல்வியும் கடும் நெருக்கடியை சந்திக்கத்துவங்கியது. குறைந்தபட்சம் 43 அமெரிக்க மாநிலங்களிலுள்ள பல்கலைக்கழங்கள் மற்றும் கல்லூரிகளில் மிகப்பெரிய அளவில் மானியக்குறைப்பும், கல்விக்கட்டணம் பன்மடங்கு உயர்வும் அமல்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. வருமான வரி, விற்பனை வரி மற்றும் வரி வருமானம் குறைந்தமையால், அமெரிக்க மாநில அரசுகள் நேரடியாக உயர்கல்வி மானியத்தைக் குறைத்தன. மறுபுறம் பொருளாதார மந்தநிலையின் காரணமாக தங்களது வருமானம் குறைந்து, பழைய கல்விக்கட்டணத்தைக்கூட செலுத்தமுடியாமல் மாணவர்கள் திண்டாடினர்.

அலபாமா மாநிலம் - இம்மாநிலத்தில் கல்லூரியின் தரத்திற்கேற்ப 8 முதல் 23 சதவீதம் வரை கல்விக்கட்டண உயர்வு
அரிசோனா மாநிலம் - இம்மாநிலத்தில் மூன்று பல்கலைக்கழகங்களில் 9 முதல் 20 சதவீதம் வரை கல்விக்கட்டண உயர்வும், 2 .75 சதவீதம் ஆசிரியர்களின் ஊதியக்குறைப்பும்.
கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் 32 சதவீதம் கல்விக் கட்டண உயர்வு, மாணவர் சேர்க்கை எண்ணிக்கையில் 2300 குறைப்பு, ஒட்டுமொத்தமாக கலிபோர்னியா மாநில பல்கலைக்கழகத் திட்டத்திலிருந்து 40 ஆயிரம் மாணவர்கள் இடங்கள் குறைப்பு.
கொலராடோ மாநிலம் - 2010 இலிருந்து உயர்கல்விக்கான நிதி 62 மில்லியன் டாலர்கள் குறைப்பு.
ப்ளோரிடா மாநிலம் - இம்மாநிலத்திலிருக்கும் 11 பொதுப்பல்கலைக்கழகங்களில் 2010 -2011 ஆண்டில், 15 சதவீதம் கல்விக் கட்டண உயர்வு. 2009 ஆண்டிலிருந்து கணக்கிட்டால் இது, 32 சதவீத உயர்வாகும்.
ஜார்ஜியா மாநிலம் - 151 மில்லியன் டாலர் நிதிக்குறைப்பு (அதாவது 7 சதவீதம்). அதனால், இளங்கலை படிப்பின் கல்விக் கட்டணமே 500 டாலர் (16 சதவீதம்) உயர்ந்திருக்கிறது.

மிச்சிகன் மாநிலம் - 135 மில்லியன் டாலர்  நிதிக்குறைப்பு  (61 சதவீதம்), மாணவர்களுக்கு வழங்கும் உதவித்தொகையில் 50 சதவீதம் குறைப்பு

நியூயார்க் - 2009 இலிருந்து இளங்கலைக் கல்விக்கட்டணம் 14 சதவீதம் உயர்வு.

வடக்கு கரோலினா பல்கலைக்கழகத்தில் 750 டாலர் அளவிற்கு ஒவ்வொரு மாணவரின் கல்விக்கட்டணமும் உயர்வு.

வாஷிங்க்டன் பல்கலைக்கழகத்திற்கான மானியத்தில் 26 சதவீதக்குறைவு. கல்விக்கட்டணம் 30 சதவீத உயர்வு. இம்மாநிலத்தின் பொதுக்கல்லூரி மற்றும் பல்கலைக்கழங்களுக்கான நிதி ஒதுக்கீட்டிலும் 26 சதவீதம் குறைப்பு.

அடுத்த இரண்டாண்டுகளில் விர்ஜினியா பல்கழைக்கலைக்கழகம் 27 மில்லியன் டாலரும், விர்ஜினியா டெக் 32 மில்லியன் டாலரும், ஜேம்ஸ் மேடிசன் பல்கலைக்கழகம் 14 .5 மில்லியன் டாலரும் மானியக்குறைப்பை சந்திக்கவுள்ளன.

எம்.ஐ.டி. யின் மானியக்குறைப்பு 25 சதவீதம், ஹார்வர்டின் மானியக்குறைப்பு 23 சதவீதம், யால்சின் மானியக்குறைப்பு 30 %.

நிதிகுறைப்பை எதிர்த்து அமெரிக்காவில் போராட்டங்கள்:

ஊதியமில்லா விடுப்பில் ஆசிரியர்களை வீடுக்கனுப்புவது, நிரந்தரமாக வேலையைவிட்டு அனுப்புவது, பணியிடங்களை குறைப்பது, குறைந்த அனுபவமுள்ளவர்களை பணிக்கமர்த்துவது, ஒரே ஆசிரியரை நிறைநேரம் வகுப்பெடுக்கச்சொல்வது, ஒரே வகுப்பில் நிறைய மாணவர்களை அனுமதிப்பது, மருத்துவ  மற்றும் ஓய்வூதிய வசதிகளுக்கு ஊழியர்களின் ஊதியத்திலிருந்தே அதிகம் பிடித்தம் செய்வது, மாணவர்களுக்கான கல்வி உதவித்தொகையினை குறைப்பது, ஊழியர்களின் ஊதியக்குறைப்பு போன்ற எண்ணற்ற நடவடிக்கைகளை எடுக்கவேண்டிய கட்டாயத்திற்கு அமெரிக்க பல்கலைக்கழகங்கள் தள்ளப்பட்டுவிட்டன.

ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் மற்றும் பெற்றோரை கடும்கோபத்திற்குள்ளாக்கின இந்நடவடிக்கைகள். கடந்த இரண்டாண்டுகளுக்கும் மேலாக அமெரிக்காவின் பல்வேறு கல்லூரிகளில் பல்கலைக்கழகங்களில் போராட்டங்கள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றன. கலிபோர்னியாவிலிருக்கும் பல்கலைக்கழகங்களில் 30 சதவீதம் கல்விக்கட்டணம் உயர்த்தியதை கண்டித்து, 3200 மாணவர்கள் தங்கள் வகுப்புகளை புறக்கணித்துவிட்டு சான் பிரான்சிஸ்கோ மாநில பல்கலைக்கழக கட்டிடமொன்றில் ஆக்கிரமிப்பு போராட்டம் நடத்தினர். பல்கலைக்கழக அறைக்கதவுகளை அடைத்துக்கொண்டு தொடர்ந்து 24 மணிநேரம் உள்ளேயே இருந்து கல்விக்கட்டண உயர்வினை எதிர்த்துப் போராடினர். இறுதியில் (10 , மார்ச் , 2010 )  காவல்துறையினர் வந்து அறைக்கதவுகளை உடைத்துக்கொண்டு உள்ளே சென்று 26 மாணவர்களை கைது செய்தனர். அதே நாளில் அதே காரணங்களுக்காக பெர்கேலி உள்பட 3 இடங்களிலும் பல்கலைக்கழக கட்டிட ஆக்கிரமிப்புப் போராட்டங்கள் நடந்தன. 

ஒரு பில்லியன் டாலர் அளவிற்கு கல்விக்கான நிதிகுறைப்பினை எதிர்த்து கலிபோர்னியாவில் துவங்கிய போராட்டம், நாடுதழுவிய போராட்டமாக உருவெடுத்தது. 2010 மார்ச் 4 ஆம்தேதி ஆயிரக்கணக்கான ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் ஒன்றிணைந்து ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினர். ஒக்லாந்தில் தேசிய நெடுஞ்சாலையை மறித்துப் போராடியதற்காக 160 பேரை காவல்துறை கைதுசெய்தது. டேவிஸ் நகரில், மிளகு போடி தூவி போராட்டக்காரர்களை காவல்துறையினர் கலைக்க முற்பட்டனர். மேலும் விஸ்கான்சின் பல்கலைக்கழகம் உள்பட பல்வேறு இடங்களில் போராட்டம் நடைபெற்றது.

பேண்டு வாத்தியங்களுடன் பாட்டு பாடிக்கொண்டே, பொதுக்கல்வியினை பாதுகாப்பதற்கான ஒரு நாள் அடையாள வேலைநிறுத்தத்தம் செய்து போராட்டம்  நடத்தினார்கள். போராட்டங்களை மேலும் தொடரப்போவதாகவும் அன்று அறிவித்தார்கள்.

2010 ஆண்டு அக்டோபர் 7 ஆம்தேதி, பொதுக்கல்வியை பாதுக்கக்கவேண்டி நாடு தழுவிய வேலைநிறுத்தத்திற்கும் அறைகூவல்விடுத்தார்கள். லூசியானா பல்கலைக்கழகம் அருகில், பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் கருப்பு உடைகள் அணிந்து போராட்டம் நடத்தினார்கள். 637 மில்லியன் டாலர் அளவிற்கு கல்வி நிதிக்குறைப்பை சந்தித்த கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில், மாணவர்கள் நூலகம் நிரப்பும் போராட்டத்தினை   நடத்தினார்கள்.

"இது யாருடைய பல்கலைக்கழகம்? நம்முடைய பல்கலைக்கழகம்" 

என்கிற முழக்கங்களுடன் அன்றைக்கு மாபெரும் போராட்டம் நடந்தது. பொதுக்கல்வியினை பாதுக்காக்கும் நோக்கிலான போராட்டங்கள், நாடெங்கிலும் தொடர்ந்து நடைபெற்றுக்கொண்டே இருக்கின்றன.

இங்கிலாந்தில் கல்விக்கான நிதி குறைப்பு

அமெரிக்காவைப்போன்று இங்கிலாந்திலும் பெருமளவிலான கல்விக்கட்டண உயர்வும், கல்விநிதிக்குறைப்பும் பல்கலைக்கழகங்களில் திணிக்கப்பட்டிருக்கிறது. கடந்த சில மாதங்களில் மட்டும், 8000 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் அளவிற்கு இங்கிலாந்து பல்கலைக்கழகங்களுக்கான கல்விநிதியினை குறைத்திருக்கிறது அரசு. இனி வரும் காலங்களில் நிதிக்குறைப்பு மேலும் அதிகரிக்கும் என்றும் அஞ்சப்படுகிறது. நூற்றிற்கும் மேற்பட்ட ஆசிரியர் பணியிடங்களை குறைக்க சசெக்ஸ் பல்கலைக்கழகம் முடிவெடுத்தது. அதனை எதிர்த்து, பல்கலைக்கழக கட்டிடங்களை ஆக்கிரமிக்கும் போராட்டத்தினை மார்ச் 2010 இல் மாணவர்கள் நடத்தினார்கள்.

லண்டன் கிங்க்ஸ் கல்லூரி மற்றும் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் பல்கலைக்கழகம் உட்பட பல்வேறு பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆசிரியர்கள், ஆட்குறைப்பை எதிர்த்துப் போராடினார்கள். இருப்பினும் சில ஆயிரம் ஆசிரியர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பியாகிவிட்டது. கல்விக்கான நிதியினை அரசு மேலும் குறைத்தால், குறைந்தது 400 ஆசிரியர்களையாவது வீட்டுக்கனுப்ப வேண்டியிருக்குமென்று வட இங்கிலாந்திலிருக்கும் லீட்ஸ் பல்கலைக்கழகம் அறிவித்தது. 

சிறந்த பல்கலைக்கழகங்கள் அதிக கட்டணம் வசூலித்துக்கொள்ள அரசு அனுமதி வேண்டி, அரசுடன் இடைத்தரகு செய்துகொண்டிருக்கிறது ருசல் குழும பல்கலைக்கழகங்கள்.

2010 - 2011 கல்வியாண்டில்மட்டும் 3000 கோடி ருபாய் அளவிற்கு கல்விக்கான நிதியினை குறைத்திருக்கிறது இங்கிலாந்து அரசு. பிர்மிங்கம், பிரிஸ்டல், லண்டன் இம்பீரியல் கல்லூரி, கிங்க்ஸ் கல்லூரி, லண்டன் பொருளாதாரப்பள்ளி, மான்செஸ்டர், செப்பீல்ட் மற்றும் சௌதாம்ப்டன் உள்பட பாதிக்கும் மேற்பட்ட பல்கலைக்கழகங்களின் நிதியினை அரசு குறைத்திருக்கிறது. லண்டன் பொருளாதாரப் பள்ளியில்தான் அதிகபட்சமாக 12 சதவீத (50 கோடி ரூபாய்) அளவிற்கு நிதிக்குறைப்பு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஆக்ஸ்போர்ட் மற்றும் கேம்ப்ரிட்ஜ் போன்ற பல்கலைக்கழகங்களும் இதிலிருந்து தப்பமுடியவில்லை. இதன்மூலம் ஏராளமான மாணவர்கள் குறைந்தபட்சம் 17 லட்சம் ரூபாய் கடனுடன் தான் பட்டப்படிப்பையே முடிப்பார்களென்றும், வெகுவிரைவில் மூன்றில் ஒரு பங்கு மாணவர்கள் தங்கள் கல்லூரிப்படிப்பையே பாதியில் நிறுத்திவிடும் அபாயம் இருப்பதாகவும் ஒரு ஆய்வு சொல்கிறது. 

இங்கிலாந்து மாணவர்களைவிட பத்து மடங்கு அதிகமாக கட்டணம் செலுத்தி படிக்கத்தயாராக இருக்கிற சர்வதேச மாணவர்களையே சேர்க்க அனுமதிப்பதற்கான வாய்ப்புகளையும் அலசாமல் இல்லை. சர்வதேச மாணவர்களிடம் வசூலிக்கவேண்டிய குறைந்தபட்ச கல்விக்கட்டணத்தை உயர்த்தவும் அரசை நிர்பந்திக்கிறார்கள் சில பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர்கள். பல்கலைக்கழகங்களுக்கான மானியங்கள் குறைக்கப்பட்டால், பல கல்விநிறுவனங்கள் காணாமல் போய்விடும் என்று ஆய்வில் பங்கேற்ற பெரும்பாலான துணைவேந்தர்கள் கருத்து தெரிவித்திருக்கிறார்கள். சர்வதேச மாணவர்களை சேர்ப்பதன்மூலம் நிலைமையினை சரிசெய்ய முயலலாம் என்று மூன்றில் இரண்டு துணைவேந்தர்கள் கருதுவதாக அவ்வாய்வறிக்கை சொல்கிறது. ஏனெனில் உள்நாட்டு மாணவர்களைவிடவும் சர்வதேச மாணவர்களிடம் அதிக கட்டணம் வசூக்கலாம். எனவே இங்கிலாந்தைவிட்டு, வெளியேயும் கிளைக்கல்வி நிறுவனங்கள் துவங்கினால், அதன்மூலம் இங்கிலாந்திற்குள் படிப்பதற்கு பல சர்வதேச மாணவர்களை இழுத்துவரமுடியும்.

பல்கலைக்கழகங்களுக்கான நிதியினை குறைத்துக்கொண்டே போனால், உயர்கல்வியே கேள்விக்குறியாகிவிடும் அபாயம் இருப்பதாக இங்கிலாந்தின் மிகப்பெரிய பல்கலைக்கழக நிபுணர்களெல்லாம் அரசாங்கத்திற்கு எச்சரிக்கை விடுத்திருக்கிறார்கள். உயர்கல்விக்கான நிதியினை 25 சதவீதம் குறைத்தால், 22,584 பல்கலைக்கழக ஊழியர்கள் வேலையிழப்பார்கள்.

நிதிகுறைப்பை எதிர்த்து இங்கிலாந்தில் போராட்டங்கள்:

நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்களும் பல்கலைக்கழக-கல்லூரி சங்க உறுப்பினர்களும் (யு.சி.யு) மே 5 ஆம்தேதி 2010 இல் லண்டன் கிங்க்ஸ் கல்லூரி முன்பு மிகப்பெரிய போராட்டத்தினை நடத்தினார்கள்.  அடுத்தநாளும் தொடர்ந்த அப்போராட்டத்தில், லண்டன் பல்கலைக்கழக கல்லூரி, சசெக்ஸ் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் பல லண்டன் கல்லூரி மாணவர்கள் பங்கேற்றார்கள்.

ரிச்மன்ட் தேம்ஸ் கல்லூரி, க்ரோய்டான் கல்லூரி, சசெக்ஸ் பல்கலைக்கழகம், பிராட்போர்ட் கல்லூரி, டான்காச்டார், லொப்போரோ கல்லூரி, பிர்மிங்கம் பெருநகர கல்லூரி, போர்ன்விள்ளே கல்லூரி, பிர்மிங்கம் நகர கல்லூரி மற்றும் தெற்கு பிர்மிங்கம் கல்லூரி ஆகிய கல்விநிறுவனங்களில் உள்ளிருப்புப்போராட்டம், ஆர்ப்பாட்டம், வேலைநிறுத்தம் போன்றவற்றை மாணவர்களும், ஆசிரியர்களும் நடத்தினர்.

பல்கலைக்கழகங்கள் 8000 கோடி ரூபாய் அளவிற்கு சேமிக்கவேண்டுமேன்றும், இனிவரும் கல்வியாண்டில் 3000 கோடி ரூபாய் அளவிற்கு அரசு மானியம் குறைக்கப்படுமென்றும் அரசு அறிவித்திருக்கிறது. இதனைக்கண்டித்து 2010 ஜூன் 21 ஆம்தேதி நூறு கல்லூரிகளிலும் பல்கலைக்கழகங்களிலும் மாபெரும் போராட்டத்தை கல்விநிறுவன ஊழியர்களும் மாணவர்களும் நடத்தினார்கள். 

மாணவர்களும், ஆசிரியர்களும், இன்ன பிற ஊழியர்களும் ஒரு புறம் போராட்டத்தினை வலுவாக நடத்திக்கொண்டிருக்க, மறுபுறம் பிரிட்டிஷ் பெட்ரோலியத்தின் முன்னாள் தலைமை நிர்வாகி லார்ட் பிரவுன் 'பல்கலைக்கழகங்களுக்கான மானியம்' குறித்த தன்னுடைய அறிக்கையினை அரசிற்கு சமர்ப்பித்தார். அரசு மானியத்தை வெகுவாக குறைத்து, அதனை மாணவர்களின் மீது சுமையாக வைக்க பரிந்துரைக்கப்பட்டிருக்கிறது அவ்வறிக்கையில். ஒவ்வொரு மாணவர்க்கும் அரசு செலவளிக்கும் தொகையினை நிறுத்திவிட்டு, அதற்கு பதிலாக பல்கலைக்கழகங்களே மூன்று மடங்கு அதிகமாக வசூலிக்கவேண்டுமென்றும், மருத்துவம் மற்றும் பொறியியல் தவிர மற்ற அனைத்து படிப்புகளுக்கும் மானியம் நிறுத்தப்படவேண்டும் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கல்விக்கடனின் வட்டியையும் உயர்த்தவேண்டும். இந்நடவடிக்கைகளின் மூலமாக, கல்விக்கான அரசு நிதியில் 80 % வரை குறைக்கமுடியும். இதனை நடைமுறைப்படுத்தினால், 8000 கோடி ரூபாய் அளவிற்கு ஆய்வுப்படிப்புகளிலும், 24000 கோடி ரூபாய் அளவிற்கு மற்ற படிப்புகளுக்கும், கல்விநிறுவனங்கள் மாணவர்களிடமிருந்து கட்டணமாக நிதிதிரட்டவேண்டிவரும். பெருமளவில் ஆசிரியர் எண்ணிக்கை குறைப்பும், வகுப்புகளின் எண்ணிக்கை குறைப்பும், சில துறைகளை ஒட்டுமொத்தமாக இழுத்துமூடுவதும் ஏற்கனவே துவங்கிவிட்டது.

ஏற்கனவே கல்வியின் தனியார்மயத்தால், இங்கிலாந்தில் வருடத்திற்கு 2 லட்சம் மாணவர்கள் பல்கலைக்கழகங்களுக்கு செல்லமுடியாத நிலை இருக்கிறது. தற்போதைய நடவடிக்கைகளினால், இவ்வெண்ணிக்கை பல மடங்கு உயர்ந்துவிடும் என்று கல்வி ஆர்வலர்கள் கணிக்கிறார்கள்.

காங்கிரஸ் அரசின் கல்விச்சீர்திருத்தத் திட்டங்களின் பின்னணியும், அமெரிக்க-இங்கிலாந்துடனான பேரங்களும்

அரசு நிதியினை எதிர்பார்க்காமல் தாங்களாகவே நிதிதிரட்டி இயங்கவேண்டுமென்று பல்கலைக்கழகங்களுக்கு அமெரிக்க மற்றும் இங்கிலாந்து அரசுகள் வலியுறுத்தத்துவங்கிவிட்டன. ஆனால் அதற்கு ஆசிரியர்கள், பெற்றோர், மற்றும் மாணவர்களிடமிருந்து வந்துகொண்டிருக்கும் மிகப்பெரிய எதிர்ப்பின் காரணமாக, அந்நாடுகளின் அரசுகள், இதற்கு மாற்று வழிகளை ஆராயத்துவங்கின. இந்தியா போன்ற வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் உயர்கல்வி நிறுவனங்களை துவங்கி மிகப்பெரிய அளவில் இலாபம் பார்க்கும் நோக்கில், பல ஆண்டுகளாகவே பேச்சுவாத்தை நடத்திவந்தன அமெரிக்க, இங்கிலாந்து அரசுகள். அதனை நிறைவேற்றுவதற்கு , கல்வியில் அந்நிய நேரடி முதலீடு செய்வதற்கு இந்தியாவில் தற்போது இருக்கும் தடைகளை நீக்கவேண்டுமென்று கூடுதல் அழுத்தம் கொடுத்தன அந்நாடுகளின் அரசுகள்.

இதன்பின்னனியில்தான், இரண்டாவதாக ஆட்சிக்கு வந்த ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியின் அரசு "உயர்கல்வி கல்விச் சீர்திருத்தங்கள்" என்று பல சட்டங்களை வரையறுத்தது. 

அம்பானி-பிர்லா அறிக்கையின் மூலமாகவும் மாதிரிச்சட்டங்களின் மூலமாகவும் பா.ஜ.க. தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு உயர்கல்வியில் இதேபோன்ற மாற்றங்களை கொண்டுவர முயன்றும் இயலாமற்போனது. அதன்பின்னர், முதன்முறையாக ஆட்சிக்கு வந்த ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியின் அரசும் முயன்றுபார்த்தும், இடதுசாரிக்கட்சிகளின் கடும் எதிர்ப்பினால் எவ்வித மாற்றத்தினையும் அவ்வரசினால் கொண்டுவர முடியாமற்போனது. இறுதியில், இரண்டாவது முறையாக ஆட்சிக்கு வந்த ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியின் அரசு, முறையான சட்டங்கள் வழியாக உள்நாட்டு தனியார் மற்றும் வெளிநாட்டு வழங்கும் நிறுவனங்களுக்கு பயன்படுவதற்கென வடிவமைப்புச்சட்டங்கள் உருவாக்க முடிவுசெய்தது.

அமெரிக்கா,இங்கிலாந்து மற்றும் பிற வளர்ந்த நாடுகள் அனைத்தும் தங்களின் கல்விக்கடைகளை இந்தியாவில் திறந்து இலாபம் சம்பாதித்துக்கொள்ள வழிவகைசெய்வதே இச்சட்டங்களின் நோக்கம். இந்தியப்பிரதமரும் மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சரும் அமெரிக்க மற்றும் இங்கிலாந்து அரசுகளிடம் இதுதொடர்பான பேச்சுவார்த்தையினை துவக்கினார்கள்.

பேரங்கள்

அமெரிக்க அரசியல் விவகாரத்துரைச் செயலர் வில்லியம் பர்ன்சுடன் இந்தியா மனித வள மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சர் கபில்சிபல் 2009 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 15 ஆம்தேதி புதுடெல்லியில் நடந்த பேச்சுவார்த்தையில், இந்தியா-அமெரிக்க கல்வி கவுசில் ஒன்றினைத் துவங்க முடிவுசெய்யப்பட்டது. இக்கவுன்சிலில் தொழிற்துறை மற்றும் கல்வித்துறையைச் சேர்ந்தவர்களை உறுப்பினர்களாகக்கொண்டு இயங்குமென்றும், கல்வித்துறையில் இருநாடுகளின் உறவுகள் குறித்த அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகளை கவுன்சில் முடிவுசெய்யுமென்றும் அறிவிக்கப்பட்டது.

2009 நவம்பர் மாதத்தில், "ஒபாமா-சிங் : இந்திய-அமெரிக்க பல்கலைக்கழகங்களுக்கான 21 ஆம் நூற்றாண்டின் கல்வி முன்முயற்சி" துவங்கப்பட்டது. அதனைத்தொடர்ந்து 2010 ஜூன் மாதத்தில், கபில்சிபல் அமெரிக்கா சென்று ஹிலாரி கிளிண்டனை சந்தித்து கல்வித்துறையில் இருதரப்பும் ஒத்துழைப்பது குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். அப்பேச்சுவார்த்தையின் பலனாக இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் கூட்டாக 14 புதிய பல்கலைக்கழகங்கள் துவங்குமென்றும், அதில் முதல் பல்கலைக்கழகத்தை ஒபமா வெகுவிரைவில் இந்தியாவில் திறந்துவைப்பார் என்றும் தெரிவித்தார் கபில்சிபல். இந்தியாவில் கடையைத்திறக்கத் தயாராக இருக்கும் அமெரிக்க பல்கலைக்கழகங்கள் குறித்தும் அவர்களின் பேச்சுவார்த்தை இருந்தது.

"வெளிநாட்டு பல்கலைக்கழகங்களை இந்தியாவில் அனுமதிக்கிற முடிவினை எடுத்து, இந்தியா ஒரு மிக முக்கியமான கல்விச்சீர்திருத்தத்தை மேற்கொள்ளத்தயாராகியிருக்கிறது." என்று ஹிலாரி கிளிண்டன் பத்திரிகைகளுக்கு பேட்டியளித்தார்.

2010 செப்டம்பரில் மத்திய மற்றும் தெற்காசிய நாடுகளுக்கான அமெரிக்க விவாகரத்துறை அமைச்சகம் ஒரு வட்டமேசை மாநாடு நடத்தியது. ஆசியாவில் இந்தியா போன்ற நாடுகளுடன் பள்ளிகள், கலை-அறிவியல் கல்லூரிகள், தொழிற்கல்லூரிகள், ஆய்வுக்கல்வி நிறுவனங்கள் என அனைத்துவிதமான கல்விநிறுவனங்களிலும் ஒன்றிணைந்து கூட்டுமுயற்சியினை துவங்கவேண்டும் என்று முடிவுசெய்யப்பட்டது. 

2010 ஜூலை மாதம் இந்தியா வந்த இங்கிலாந்து பிரதமர் டேவிட் கேமரூன், "தேசிய வளர்ச்சிக்கு உதவுவதுமட்டுமல்ல கல்வி, இருபத்தோராம் நூற்றாண்டின் மிகப்பெரிய வளரும் வியாபாரமே கல்விதான். இருதரப்பு நன்மைக்காக நம்மிரு நாடுகளும் ஒன்றிணைந்து செயல்படவேண்டும்" என்கிற தத்துவத்தை உதிர்த்துவிட்டுச்சென்றார். "இந்தியா-இங்கிலாந்து கல்வி மற்றும் ஆய்வு முன்முயற்சி" என்னும் கூட்டுநடவடிக்கைகளின் மூலம் இருநாடுகளும் ஒன்றிணைந்து புதிய கல்வி நிறுவனங்களை உருவாக்குவது குறித்து முடிவெடுக்கும் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டது. இந்தியாவில் புதுமையான பல்கலைக்கழகங்களை உருவாக்கும் தன்னுடைய எண்ணத்தினையும் வெளியிட்டது இங்கிலாந்து அரசு.

கேமரூனுடன் வந்த இங்கிலாந்தின் உயர்கல்வி மற்றும் அறிவியல் அமைச்சர் டேவிட் வில்லெட்ஸ், "ஆக்ஸ்போர்ட், கேம்ப்ரிட்ஜ், எஸ்ஸக்ஸ், பிர்மிங்கம், நியூகேசில், எக்சடர் ஆகிய பல்கலைக்கழகங்கள் இந்தியாவில் புதிய பல்கலைக்கழகங்கள் துவங்குவதிலும், வடிவமைப்பிலும் உதவத்தயாராக இருக்கின்றன" என்றார். 

மையக்கட்டுரையாளர் -   விஜயேந்தர் ஷர்மா

தொகுப்பும் மொழிபெயர்ப்பும் - இ.பா.சிந்தன்

(தொடரும்...)

(அடுத்து : அமெரிக்க-இங்கிலாந்து நாடுகள் இந்தியாவில் கல்வி வியாபாரத்தினை துவங்குவதற்கு என்னென்ன சட்டங்கள் இந்தியாவில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது...)

வியாபாரமாகும் உயர்கல்வி -1

மனிதகுலத்தின் வளர்ச்சியையும் வளர்ச்சிப்பாதையையும் தீர்மானிப்பது கல்விதான். நெருப்பினை உருவாக்குவது எப்படி என்று கண்டறிந்தவன் அடுத்தவனுக்கு சொல்லிக்கொடுத்த காலம் முதலே கற்றலும், கற்பித்தலுமே உலகின் எல்லா வளர்ச்சிக்கும் காரணமாக இருந்து வந்திருக்கிறது. கல்வியையும் ஒரு வியாபாரப்பொருளாக மாற்றிவிட்டிருக்கிற தனியார்மயமும் வணிகமயமாக்கலும், கல்வியை யார் கற்பிக்கவேண்டும், யாருக்கு கற்பிக்கவேண்டும், எதனை கற்பிக்கவேண்டும் என்பதையெல்லாம் 'பணமே' தீர்மானிக்கிற அவல நிலைக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம். உயர்கல்விக்கான "மொத்த சேர்க்கை விகிதம்" (Gross Enrolment Ratio ) உலக சராசரியை விடவும் பாதிக்கும் குறைவாகத்தான் இந்தியாவில் இருக்கிறது. அதாவது ஒன்றாம் வகுப்பு சேரும் 100 குழந்தைகளில் 11 க்கும் குறைவான குழந்தைகளுக்கே உயர்கல்வி எட்டும் கனியாக இருக்கிறது...

100 கோடி மாணவர்களும், 5 கோடி ஆசிரியர்களும், பல ஆயிரம் கல்வி நிறுவனங்களும் ஒன்றிணைந்திருக்கிற கல்வித்துறையில் உலகளவில் 48,00,000 கோடி பணப்புழக்கம் இருக்குமென உத்தேசமாகக்கணக்கிடப்பட்டிருக்கிறது. இதன்மூலம் கல்வியில் மிகப்பெரிய வியாபாரம் ஒளிந்துகிடப்பதை கண்டறிந்துவிட்டனர் கார்ப்பரேட் முதலாளிகள். உலகளாவிய சந்தையைக்கொண்டிருக்கிற இத்தொழிலில், மாணவர்கள் நுகர்வோராகவும், ஆசிரியர்கள் சேவை வழங்குபவர்களாகவும், கல்வி நிறுவனங்கள் தொழில் நடத்தும் நிறுவனங்களாகவும் மாற்றப்பட்டிருக்கிறார்கள். மேலும் கற்பித்தலும்-கற்றலும் தேச வளர்ச்சியினை குறிக்கோளாகக்கொண்டிராமல் இலாபமீட்டும் தொழிலாக மட்டுமே உருவாகி வருகிறது.

பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் யாவும் உயர்கல்வியினை இலாபமீட்டும் நோக்கில் எப்போதும் குறிவைத்துக்கொண்டே இருக்கின்றன. கல்வி என்பது அரசின் கடமையாக இருந்தபோதிலும், பெரும்பாலான அரசாங்கங்கள் புதிய தாராளமய பொருளாதார சீர்திருத்தங்கள் காரணமாக கல்வியளிக்கிற பொறுப்பிலிருந்து விலகிக்கொண்டிருக்கின்றன. தனியார்மயமாக்கல், வணிகமயமாக்கல் மற்றும் கல்விநிறுவனங்களின் மீதான கட்டுப்பாடுகளை நீக்குவது போன்றவற்றின் மூலமாக இந்திய அரசாங்கமும் இதனை ஆதரித்தே வந்திருக்கிறது.

இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டின் முதல் பத்தாண்டிலேயே உயர்கல்வியினை தனியார்மயமாக்குவதையும் வியாபாரமாக்குவதையும், உயர்கல்வியை காட்ஸ் (GATS ) ஒப்பந்தந்தின் கீழும் உலக வர்த்தக மையத்தின் கீழும் கொண்டுவருவதையும் எதிர்த்து மிகப்பெரிய அளவிலான மாணவர்-ஆசிரியர்-மக்கள் போராட்டங்களை இவ்வுலகம் கண்டிருக்கிறது. காட் மற்றும் உலக வர்த்தக மையம் ஆகியவை கல்வி போன்ற சேவையினை உலக அளவிலான சந்தையில் விற்பனைப்பொருளாக மாற்றுவதில் முனைப்புடன் செயல்படுகின்றன.

1.  தேசிய ஜனநாயகக்கூட்டணி ஆட்சியில் உயர்கல்வியின் தனியாமயமாக்கல்

முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு உயர்கல்விக்கான தேவையோடுதான் நாம் இருபதாம் நூற்றாண்டிற்குள் காலடியெடுத்துவைத்தோம். அத்தேவையினை பூர்த்திசெய்து நாட்டின் வளர்ச்சியினை உறுதிசெய்வதைவிடுத்து, பா.ஜ.க. அரசும் யூ.ஜி.சீ.யும் உலக வங்கியின் கட்டளைகளுக்கு அடிபணிவதிலும், கல்வியை வியாபாரமாக்க வேண்டுமென்கிற உலக வர்த்தக மையத்தின் ஒப்பந்தங்களை கண்மூடித்தனமாக கைஎழுத்திடுவதிலுமே அக்கரையோடிருந்தது. உயர்கல்வியினை தனியார்மயமாக்கும்/வியாபாராமாக்கும் பொருட்டு, கல்விக்கட்டண உயர்வு, கல்வி நிறுவனங்களுக்கு எவ்விதக்கட்டுப்பாடுகளுமற்ற தன்னாட்சி அதிகாரம், நிகர்நிலைப்பல்கலைக்கழகங்களாவதற்கான விதிமுறைகள் தளர்த்தல் போன்ற முடிவுகளை எடுக்கத்துவங்கியது பா.ஜ.க. அரசாங்கம்.

"உயர் கல்வி நிறுவனங்கள் யாவும் கல்விக்கட்டணத்தினை உயர்த்தியும், தனியார் நன்கொடைகளை ஏற்றும், இன்ன பிற வழிமுறைகளை கண்டறிந்தும் தங்களுடைய தேவைகளைப்பூர்த்தி செய்துகொள்ளவேண்டும். உயர்கல்வியில் தனியார் முதலீடுகள், அரசின் சுமையைக்குறைக்கும்." என்று அப்போதைய மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சர் முரளி மனோகர் ஜோஷி 1998 இல் பாரிசில் நடந்த உயர்கல்விக்கான யுனெஸ்கோ மாநாட்டில் தனியார்மயத்திற்கு ஆதரவாகப்பேசினார்.

அம்பானி-பிர்லா அறிக்கை:

கல்வியை இலாபம் நிறைந்த சந்தையாகக்கருதி, முகேஷ் அம்பானியும் குமார் மங்கலம் பிர்லாவும் இணைந்து "கல்விச்சீர்திருத்த கொள்கை வரைவு" ஒன்றை பிரதமரின் கீழியங்கிய வர்த்தக-தொழில் குழுமத்திற்கு 2000 ஆம் ஆண்டு  ஏப்ரல் மாதத்தில் சமர்ப்பித்தார்கள். மாணவர்களிடமிருந்தே கல்விக்கட்டணத்தை முழுமையாக வசூலிக்கவும், உயர்கல்வியை முழுவதுமாக தனியாரிடம் ஒப்படைக்கவும் வழிவகுப்பதாகத்தான் இருந்தது அவர்களது அறிக்கை. அவ்வறிக்கையினை மட்டும் நடைமுறைப்படுத்தியிருந்தால் காசிருப்பவன் மட்டுமே உயர்கல்வி பயிலமுடியுமென்ற சூழல் முழுமையாக ஏற்பட்டிருக்கும். அம்பானிக்கும் பிர்லாவுக்கும் கல்வியில் இருக்கும் சந்தையினை கார்ப்பரேட்டுகளே கட்டியாள வேண்டுமென்பதே விருப்பம். அதனாலேயே கல்வி நிலையங்களில் எவ்வித அரசியல் செயல்பாடுகளும் இருக்கக்கூடாதென்றும், சங்கமமைக்கிற அடிப்படை உரிமைகளைக்கூட அனுமதிக்கக்கூடாதென்று அறிக்கையில் கேட்டுக்கொண்டனர். இவ்வறிக்கையினை மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், பெற்றோர் மற்றும் மக்கள்யாவரும் பெரியளவில் விமர்சித்தனர்.

உலகவங்கியின் வழிகாட்டுதல்:

உயர்கல்வியினை தனியார்மயமாக்கும் நோக்கில் செயல்பட்ட உ.வ.மை.(உலக வர்த்த மையம்) மற்றும் காட்ஸ்(GATS ) ஆகியற்றுக்கு கிடைத்த கடும் எதிர்ப்பினால், உலக வங்கி வேறு வகையில் அதனை நிறைவேற்ற "அறிவார்ந்த சமூக உருவாக்கம்: புதிய சவால்கள்" என்றொரு அறிக்கையினை 2000 இல் வெளியிட்டது. கட்டுப்பாடுகள் தகர்த்தப்பட்டு, குறைந்தபட்ச தரத்துடன் புதிய தனியார் கல்வி நிறுவனங்கள் துவங்க அனுமதிக்கவேண்டுமென்று குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. அரசு கல்வி நிறுவனங்களும் கூட மாணவர்களிடமிருந்தும் அவர்களின் பெற்றோரிடமிருந்தும் கட்டணமாக வசூலித்தும், வெளியிலிருந்து நன்கொடையாகப் பெற்றும் வருமானமீட்டிக்கொள்ளவேண்டுமென்று அறிவுறுத்துகிறது.

"உலக அளவிலான அறிவுசார் பொருளாதாரத்தின் தேவையை பூர்த்திசெய்யவும், மாறிவரும் தொழிலாளர் சந்தைக்காகவும், கல்விநிறுவனங்கள் புதுமையான வழிமுறைகளைக்கண்டறிய ஏதுவாகவும் ஒரு திட்ட வரைவினை உருவாக்க வேண்டும்" என்று வளரும் நாடுகளுக்கு உலக வங்கி அவ்வறிக்கையின் மூலமாக கேட்டுக்கொண்டது. உலக வங்கி தன் கட்டுப்பாட்டிலேயே அத்திட்டவரைவினை உருவாக்கி செயல்படுத்துவதனை உறுதி செய்யுமென நம்பிக்கை தெரிவித்தது. இதன்மூலம் உலக உயர்கல்வியை தனது காலடியின்கீழ் வைத்துக்கொள்ளும் திட்டம்தான் உலகவங்கிக்கு.

அனைத்து பல்கலைக்கழகங்களுக்கான மாதிரிச்சட்டம்:

உலகமயத்தின் தேவைகளுக்கேற்ப உயர்கல்வித்துறையினை வடிவமைக்க வேண்டுமென வளரும் நாடுகளையெல்லாம் உலகவங்கி நெருக்கத்துவங்கியது. புதிய பொருளாதாரக்கொள்கைகளுக்கேற்ப அவை அமையுமென்ற நம்பிக்கையையும் அளித்திருப்பதால், பெரிய அளவிலான எதிர்ப்பும் தவிர்க்கப்படும் என்பது உலகவங்கியின் கணிப்பு.

இப்பின்னனியில்தான் உலகவங்கியின் நெருக்குதலுக்கிணங்க பா.ஜ.க. தலைமையிலான அரசு யூ.ஜி.சி. மூலமாக அக்டோபர் 2003 இல் "பல்கலைக்கலைக்கழகங்களை சிறப்பான எதிர்காலத்திற்காக தயார்செய்யும் நோக்கில் " என்கிற பார்வையில் "21 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியப்பல்கலைக்கழங்களுக்கான முன்மாதிரிச்சட்டம் உருவாக்கும் பொருட்டு" என்னும் தலைப்பில் கருத்தாக்கக்கட்டுரை ஒன்றை வெளியிட்டது.

"'நிதியுதவி பெற்று ஆய்வு நடத்துதல்', 'அறிவுசார் ஆலோசனை வழங்குதல்', 'புத்தகங்கள்/ஆய்வறிக்கைகள் தயாரித்தல்/வெளியிடுதல்' போன்றவற்றை உலகின் மற்ற பல்கலைக்கழங்கள் போலவே இந்தியா பல்கலைக்கழகங்களும் ஏற்கனவே செய்யத்துவங்கிவிட்டன. அதே போல இன்னபிற உலக அளவிலான முன்னேற்றங்களையும் (குறிப்பாக தகவல் தொடர்பு தொழிற்நுட்பங்கள்) பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கின்றன. பல்கலைக்கலைக்கழங்களின் எண்ணிக்கை, அணுகுமுறை, தரம் மற்றும் நிதி ஆகியவற்றில் இருக்கும் பிரச்சனைகள் இன்னமும் தொடர்ந்து இந்தியப்பல்கலைக்கழகங்களின் செயல்பாடுகளை பாதித்துக்கொண்டே இருக்கின்றன.

பல்கலைக்கழகங்கள் சிக்கல்கள் நிறைந்த நிறுவனங்களாக மாறிக்கொண்டிருப்பதால், சூழ்நிலைக்கேற்ப நடைமுறைச்சிக்கலற்ற நிர்வகிக்க எளிமையான வழிமுறைகளை உருவாக்குதல் அவசியமாகிறது. எனவே பல்கலைக்கழகங்கள் தொடர்பான சட்டங்களில் மாற்றம் கொண்டுவந்தால்தான் உலகமயமாக்கலின் சவால்களை ஏற்றுக்கொண்டு உயர்தரத்திலான கல்வியை வழங்கமுடியும்."

புதிய பல்கலைக்கழக 'மாதிரிச் சட்டங்கள்' யாவும், தகவல் தொடர்பு தொழிற்நுட்பப் புரட்சியின் பலனைப்பெறுவதாகவும், தேசிய அளவிலும் உலக அளவிலும் உருவாகியிருக்கிற போட்டியினை சமாளிக்கும் விதமாகவும் இருக்குமென்றும், 2020 இல் இந்தியா ஒரு அறிவுசார் வல்லரசாக உதவுமென்றும் இவ்வறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.

'மாதிரிச்சட்டங்கள்' வழியாக நாட்டிலுள்ள பல்கலைக்கழகங்களை உயர்கல்வியில் நிகழும் உலக அளவிலான மாற்றங்களோடு ஒன்றிச்செல்லவும், சொந்தச்செலவிலேயே நிர்வாகத்தினை நடத்தவும், கல்வியினை ஒரு வியாபாரமாகவே நடத்தவும் தயார் செய்வதே யூ.ஜி.சி.யின் எண்ணம். மற்றுமொரு யூ.ஜி.சி.யின் ஆய்வறிக்கையில், "மானியமில்லாத பாடத்திட்டங்கள், தொழிற்கல்வி படிப்புகளுக்கு இரட்டைக்கட்டண முறை என இந்தியாவில் உயர்கல்வியானது ஏற்கனவே ஓரளவிற்கு தனியார்மயமாகிவிட்டது." என்றும் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.

'மாதிரிச்சட்டங்களின்' மூலமாக இந்தியாவிலிருக்கும் எல்லா உயர்கல்வி பல்கலைக்கழகங்களுக்கும், கல்லூரிகளுக்கும், இன்னபிற கல்வி நிறுவங்களுக்கும் மத்திய அரசு வழங்கி வரும் மானியத்தினை முழுவதுமாக நிறுத்தி, அவற்றையெல்லாம் உலகமயத்தின் ஓர் அங்கமாக மாற்றி, GATS -இல் செர்த்துவிட்டதால் ஏற்படும் விளைவுகளையும் அனுபவித்து, இலாபமோன்றே குறிக்கோளாகக்கொண்ட உலக கல்வி முதலாளிகளிடம் நாட்டின் உயர்கல்வித்துறையினை அடகுவைத்து, கல்வியும் ஒரு வியாபாரம்தான் என்பதனை நிலைநாட்டுவதே அரசின் நோக்கமாக இருந்தது. இதன் காரணமாக, மிக அதிகமான கட்டணங்களை செலுத்த இயலாத நிலையிலிருக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட, நலிவடைந்திருக்கிற பிரிவு மக்களும் கீழ்நடுத்தர மக்களும் உயர்கல்வியிலிருந்தே விலக்கப்பட்டுவிடுவார்கள்

இது போன்ற ஒரு சூழலை உருவாக்கவே, பாஜக அரசும் யூ.ஜி.சி.யும் இணைந்து உயர்கல்விக்கான நிதியினை குறித்தும், மாணவர்களின்மீது சுமையினை திணிக்கவலியுறுத்தியும், கல்விக்கடன்களை திணித்தும், கல்வி நிறுவனங்களின் கட்டாய தரமதிப்பீடு நடத்தியும், கல்லூரிகளுக்கு தன்னாட்சி உரிமை வழங்கியும், சுயநிதிக்கல்லூரிகள் துவங்க ஊக்கமளித்தும், ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களல்லாத ஊழியர்களின் வேலைப்பளுவினை அதிகரித்தும், ஒப்பந்த ஆசிரியர்களை நியமிப்பதை ஊக்குவித்தும் உயர்கல்வியில் தனியார்மயத்தையும் வியாபார நோக்கத்தினையும் புகுத்தினார்கள். 

'மாதிரிச்சட்டங்கள்' செயல்வடிவத்திற்கு வந்தால், இருபத்தோராம் நூற்றாண்டில் சமச்சீரான உயர்கல்வி என்பது எல்லோருக்கும் கிடைக்கவாய்ப்பே இல்லை என்பதனை நன்கு புரிந்துகொள்ளமுடியும்.

நாட்டின் உயர்கல்வியினை ஒட்டுமொத்தமாக வியாபாரமாக்கும் நோக்கிலேயே பா.ஜ.க. தலைமையிலான அரசு திட்டமிட்டு வேண்டுமென்றே இத்தகைய "மாதிரிச்சட்டத்தினை" உருவாக்கி முன்மொழிந்தது. இக்கடுமையான சட்டத்திற்கெதிராக மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், பெற்றோர் என நாடுமுழுவதிலிருந்தும் எதிர்ப்பு கிளம்பியது.

2.     ஐ.மு.கூ. அரசு

2004 இல் காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு, இடதுசாரிகளின் ஆதரவுடன் பதவியேற்றது. ஐ.மு. அரசும் முந்தைய பா.ஜ.க. ஆட்சியின் தனியார்மய மற்றும் வணிகமயமாக்கும் கொள்கைகளை தொடர்ந்து பின்பற்றியது. ஏராளமான தனியார் கல்லூரிகள் நிகர்நிலைப்பல்கலைக்கழக உரிமை பெற்றன. இருப்பினும் அரசுக்கு ஆதரவளித்துவந்த சி.பி.எம். இன் கடும் எதிர்ப்பால், 'அந்நிய கல்வி நிறுவனங்கள் சட்டத்தினை' 2007 இல் திரும்பப்பெற்றுக்கொண்டது ஐ.மு. அரசு. மாதிரிச்சட்டங்களும் நிறுத்திவைக்கப்பட்டன.

காட்சின் (GATS ) முன்முயற்சி

2006 இல், "இந்திய உயர்கல்வியும் காட்சும் (GATS): ஒரு வாய்ப்பு" என்கிற தலைப்பில் இந்திய வர்த்தக அமைச்சகம் ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தது. அவ்வறிக்கையில்,  "உலக வர்த்தக மையத்துடன் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிற பேச்சுவார்த்தையினை ஒரு வாய்ப்பாக பயன்படுத்திக்கொண்டு, அந்நிய கல்விநிறுவனங்களை இந்தியாவில் நேரடியாக துவங்குவதற்கு அனுமதிக்கவேண்டும். இதன்மூலம் இந்தியாவிலிருந்து வேறுபல நாடுகளுக்குச்சென்று கல்விபயில்கிற மாணவர்களின் ஆயிரக்கணக்கான கோடிரூபாய்களை நாம் சேமிக்கலாம். பாடத்திட்டம் நிர்ணயிப்பது, ஆசிரியர்களை நியமிப்பது, மாணவர்களை சேர்ப்பது, கல்விக்கட்டணத்தினை நிர்ணயிப்பது போன்றவற்றில் அவர்களுக்காக சில விதிமுறைகளை தளர்த்துவது குறித்தும் ஆலோசிக்கலாம்".

இந்தியாவில் கல்வித்துறையில் சுதந்திரமாக நுழைந்து செயல்படுவதற்கு சட்டங்களில் மாறுதல்கள் செய்யவேண்டுமென்று உலக வர்த்தக மையம் ஏற்கனவே கேட்டுக்கொண்டதும், இவ்வறிக்கையினில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிற "விதிமுறை தளர்த்தலும்" ஒரே புள்ளியில் ஒன்றிணைவதைக்காணலாம். உலக வர்த்தக மையம் மற்றும் காட்ஸ் ஆகியவற்றின் மூலமாக வளர்ந்த நாடுகளும், அங்கிருக்கும் பெரிய கல்வி நிறுவனங்களும் மூன்றாம் உலக நாடுகளில் பெரும் நெருக்குதல் கொடுக்கத்துவங்கின. அது அப்போது இந்தியாவை ஆட்சி செய்யத்துவங்கிய ஐ.மு. அரசையும் வெகுவாக நெருக்கியது. ஆனாலும் ஐ.மு. அரசின் ஆட்சிக்கு ஆதரவளித்த இந்திய இடதுசாரிகளின் கடும் எதிர்ப்பினால், பெரிய அளவில் இந்தியா பாதிக்காமல் போனதும் நிதர்சன உண்மை.

ஐ.மு.கூ. அரசு - 2

ஐ.மு.கூ. அரசு இரண்டாவது முறையாக மே மாதம் 2009 இல் ஆட்சிக்கு வந்ததும், 100 நாட்களில் செய்துகாட்டுவோமென்று சிலவற்றை பட்டியலிட்டார்கள். கல்வித்துறையில் பல மாற்றங்களை செய்யப்போகிறோம் என்று மத்திய மனித வள மேம்பாட்டு அமைச்சர் பல சட்டங்களை முன்மொழிந்தார். அதன்படி, 2010 ஆம் ஆண்டு மே 3 ஆம் தேதியில், அந்நியப்பல்கலைக்கழங்கள் இந்தியாவில் நுழைவதற்கு ஏதுவாக நான்கு புதிய மசோதாக்களை நிறைவேற்றியது ஐ.மு.கூ. அரசு.

நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உயர்கல்வி இயக்கமுறையினை எவ்வித விவாதங்களும் ஆலோசனைகளுமின்றி மாற்றும் முயற்சியில் அரசும் அமைச்சரும் இறங்கியதன் பின்னணி என்ன என்பதனை அமெரிக்கா மற்றும் இங்கிலாந்தின் உயர்கல்விச்சூழலையும் தற்போதைய நிலைமையினையும் அறிந்தால் அனைத்தையும் நாம் எளிதில் விளங்கிக்கொள்ளலாம். இச்சட்டங்களை எல்லாம் மிகவிரைவில் நிறைவேற்ற, வளர்ந்த நாடுகள் (குறிப்பாக அமெரிக்க மற்றும் இங்கிலாந்து) இந்திய அரசாங்கத்திற்கு எத்தகைய அழுத்தம் கொடுத்தார்கள் என்பதையும் அதற்கான காரணங்கள் என்னவென்றும் நாம் அறிவது அவசியம்.

மையக்கட்டுரையாளர் -   விஜயேந்தர் ஷர்மா

தொகுப்பும் மொழிபெயர்ப்பும் - இ.பா.சிந்தன்

 

(தொடரும்...)