வாட்டர் பாட்டில் டூ வால்மார்ட்

எண்பதுகளின் துவக்கத்தில் தமிழகத்தை கடும் தண்ணீர் பஞ்சம் வாட்டியபோது சென்னையில் மாதர் சங்கம் பேரணி நடத்தியது. எம்.ஜி.ஆர். பேரணிக்கே வந்து மனுவைப் பெற்றுக்கொண்டு பரபரப்பை ஏற்படுத்தினார். அந்த சமயத்தில் தினசரி மணியடிக்கும் காலைப் பத்திரிகை ஒரு செய்தியையும் கட்டுரையையும் வெளியிட்டது. வெளிநாட்டி லிருந்து வரும் கிரிக்கெட் அணியினர் குடிநீரை தங்கள் நாட்டிலிருந்தே கொண்டுவருகின்றனர், காரணம் இங்கு மினரல் வாட்டார் கிடைப்பதில்லை, மேலும் இங்குள்ள தண்ணீர் குடிக்க லாயக்கற்றது எனக் கூறியது. அதைத் தொடர்ந்து பல ஏடுகள் அதே செய்தியை பரபரப்பாக்கின. அப்போது வெளியிடப்பட்ட கட்டுரையில் குடிநீரை காசு கொடுத்தும் வாங்கும் பண்பாடு நம்நாட்டில் வளரவில்லையே என வருந்தியது அந்த ஏடு.

இந்தியாவின் தண்ணீர் சந்தை எவ்வளவு பரந்து விரிந்து கிடக்கிறது என்பது குறித்து அடுத்து அடுத்து கட்டுரைகள் வெளியாயின. தண்ணீரை விற்பனைச் சரக்காக்க உலக வங்கி திட்டமிடுகிறது என இடது சாரிகள் மட்டுமே பேசினர். எழுதினர். பெரிய ஊடகங்களோ பெரும் வாக்கு வங்கியை வைத்திருந்த தலைவர்களோ பேசவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால் இடதுசாரிகள் கேலி செய்யப்பட்டனர். ஆனால் நடந்ததென்ன? உலக வங்கி வெற்றி பெற்றுவிட்டது. வாட்டர் பாட்டிலோ வாட்டர் கேனோ இல் லாத நகரமும் இல்லை, கிராமமும் இல்லை, பயணமும் இல்லை என்றாகிவிட்டது. எப்படி நடந்தது?

உலக வங்கி ஒரு திட்டம் அறிவிக்கும் போதே அதற்கு எதிர்ப்பு வருமல்லவா அதையும் சரிகட்டி மக்களை இணங்கச் செய்ய கால அவகாசத்தையும் கணக்கில் கொண்டு முன்கூட்டியே தொடங்குகிறது. ஆரம்பத்தில் எதிர்ப்பு இருக்கும் மெல்ல மெல்ல அது வடிந்து மக்கள் தங்களுக்கு ஏற்ப படிந்து விடுவார்கள் என்பதே அவர்கள் கணக்கு. அந்த சமூக உளவியலை வார்தெடுப்பதற்காக எதையும் செய்வார்கள்.

இது ஒரு எடுத்துக்காட்டு மட்டுமே. இன் னும் பல உண்டு. காசு கொடுத்துத்தான் வைத்தியம் செய்து கொள்ளவேண்டும். காசு கொடுத்துத்தான் கல்வி கற்க வேண்டும். தரமான கல்வி மருத்துவம் வேண்டுமெனில் காசு கொடுப்பதில் தவறென்ன என்று மக்களில் ஒருசாராரிடம் வலுவான கருத்தாக்கத்தை ஏற்படுத்திவிட்டார்களே. இதற்கு விளக்கம் தேவையில்லை. நாட்டு நடப்பு கூறும்.

உலக மயத்திலும் தாரளமயத்திலும் எல்லாவற்றையும் சந்தைதான் தீர்மானிக்கிறது என அவர்கள் சத்தியம் செய்கிறார்கள். சாதுரியம் பேசுகிறார்கள். மக்களின் தேவையை நிறைவு செய்யும் சந்தை என்பது பாரம்பரியமானது. அதை யாரும் மறுக்க முடியாது, தேவையும்கூட. ஆனால் உலக மயம் பேசும் சந்தை அதுவல்ல. அந்த சந்தையையே அவர்கள்தான் கட்டமைக்கிறார்கள். உங்கள் பாட்டிக்கு  துவரம் பருப்பு தெரியும், கடலை பருப்பு தெரியும் ஆனால் இன்று 'கடயம் பருப்பு' 'விடயம் எண்ணை''என வர்த்தகப் பெயர்களுக்கு அடிமையாகிப் போகிறோமே எப்படி? நாம் எதை உண்ண வேண்டும்? எதை உடுத்தவேண்டும்?எதை ரசிக்க வேண்டும்? இப்படி எல்லாவற்றையும் யார் முடிவெடுக்குகிறார்கள்?

தரம், சுத்தம், அழகு என்ற மக்களின் சாதாரண விருப்பத்தை தங்களின் மூலதனமாக்கி தாங்கள் விற்பது மட்டுமே தரமானது உயர்வானது என்ற பிரம்மையை மக்கள் நெஞ்சில் விதைத்து விடுகிறார்கள். விளம்பரம் மூலமும் ஆய்வுத் தகவல்கள் என்கிற போர்வையிலும் மெய் போல் ஜோடிக்கப்பட்ட பொய்கள் பரப்பப்படுகின்றன. இதன் மூலம் தங்கள் சரக்குகளையே விரும்பிவாங்கும் நுகர்வோர்கள் உருவாக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களுக்கு உகந்த சந்தையை உருவாக்குகிறார்கள்.

மக்கள் வெறும் மந்தை என்றான் ஹிட்லர். வெறியூட்டி அந்த மந்தையை தான் விரும்பிய திசையில் ஓட்டமுடியும் என்றான் அவன். மக்களை வெறும் சந்தையாகப் பார்க்கிறது உலகமயம். அந்த சந்தையையும் தனக்கு ஏற்ப பிசைந்து உருவாக்குகிறது பன்னாட்டு நிறுவனங்கள். இந்த பின்னணியில் வால்மார்ட் வருகிறது. சில்லறை வணிகத் தில் அந்நியர் வருகிறார்கள்.  ( 'டிராபிக் ராமசாமிகளும் எக்ஸ்பிரஸ் அவென்யூக்களும்' என்ற கட்டுரையை படிக்கவும்)  அவர்கள் சரக்குகளை விற்க உலகத்தரம், உன்னத வடிவமைப்பு பற்றி இப்போதே பேசத்தொடங்கிவிட்டனர். ஏற்கெனவே காளிமார்க் கலர் போச்சு கோக்கும் பெப்சியும் வந்தாச்சு. இனி ‘கடயம் பருப்பு’ ‘விடயம் எண்ணை’ என்பதற்கும் ஆபத்து வரும். ‘பெக்ரண்ட் டால்’, ‘டோனி ஆயில்’ என்பதுபோல் நமது பருப்பும் எண்ணையும் புதிய நாமம் பெறும். அதுதான் உசத்தி என்று நம்மையே பேச வைத்து விடுவார்கள். நடைபாதை கடைகள் போயாச்சு. சரவணாக்களும் மூடப்படும். வால்மார்ட் எங்கும் கடை விரிக்கும்.

உடலால் இந்தியர்கள் உள்ளத்தால் ஆங்கிலேயர்கள் என நம்மை உருவாக்க மெக்காலே கல்விமுறையைக் கொண்டு வந்தான் பிரிட்டிஸ்காரன். இப்போது உடலால் இந்தியன் தமிழன் எப்படி வேண்டுமானலும் இரு. ஆனால் உன் உள்ளம் என் விருப்பம் போல் ஆடட்டும் என்கிறான் பன்னாட்டுக் கொள்ளைக்காரர்கள். ஒய் கொலை வெறி கொலைவெறி..’ எனப் பாடு. உன் மொழி, இனம், தேசம் எல்லாம் என் விருப்பத்துக்கே என்கிறது அந்த பன்னாட்டு முதலை கூட்டம். மொழி,பண்பாடு அனைத்தும் சிதைக்கப்படும். ஆனால் அதையும் நம்மை ரசிக்க பழக்கிவிடுகிறது. மொத்த சமூகமும் அவர்கள் தாளத்துக்கு ஆட்டம் போட வேண்டும். அதற்கு ஏற்ப உன்னை வடிவமைப்பதுதான் தகவல் தொழில் நுட்பம், ஊடகங்கள் இவற்றின் தலையாய பணியாக உள்ளது.

எல்லாம் சரி, வால்மார்ட்டுக்கு பலமான எதிர்ப்பு உள்ளதே எனக் கேட்கலாம். வாட்டர் பாட்டிலையும் வாட்டர் கேனையும் ஒரு பத்தாண்டுகளில் நம்மை ஏற்கசெய்துவிடவில்லையா? வால்மார்ட்டும் அதற்குத்தான் பிள்ளையார் சுழி போடுகிறான். ஊடகங்கள் மூலம் இனிக்கும் மொழியில் பேசி நம்மை மயங்கி இணங்கி வைக்கப்போகிறான். அதற்கு முன் நமது கடைகளில் உள்ள பொருட்கள் தரமற்று இருப்பது குறித்து நம் ஆய்வாளர்களைக் கொண்டே பேசவைப்பார்கள். ஏன் ஆணுறை ,செக்ஸ் களிம்புகள், மாத்திரைகள் விற்பனைக்காக இந்திய செக்ஸ் பழக்கம் மாறிவருவதை சர்வே செய்து சில ஏடுகள் பக்கம் பக்கமாய் வெளியிடவில்லையா?அதில் நடிகைகளை பேரில் எதையாவது எழுதி பரபரப்பாக்கி அந்த சர்வே பக்கம் எல்லோரின் பார்வையையும் திருப்பவில்லையா?இப்படி ஒவ்வொன்றுக்கும் அவர்கள் தொடர்ந்து நடத்தும் உளவியல் யுத்தத்தை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஜான் பெர்க்கின்ஸ் எழுதிய ஒரு பொருளாதார அடியாளின் ஒப்புதல் வாக்கு மூலம் என்கிற நூலில் இதுவெல்லாம் பேசப்படுகிறது. நம்மை ஏமாற்ற நிபுணர்கள் வல்லுனர்கள் மூலம் எப்படியெல்லாம் ஏகாதிபத்தியம் பேசும்,  நம்மை நம்ப வைத்து கழுத்தை அறுக்கும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளமுடியும்.

கார்ப்பரேட் ஊடகங்களை நம்பிப் பயன் இல்லை. பஸ் கட்டணம் பால்விலை உயர்த்தப்பட்டுவிட்ட்தும் என்ன நடந்த்து? ஒரு ஏடு தனது கார்ட்டூனில், பயணியின் கோவணத்தைகூட உருவிவிடுவதாக கிண்டலடித்தது. அதை பார்த்து மயங்கி தொடர்ந்து அந்த ஏட்டைப் படிக்கும் வாசகனிடம் விலைஉயர்வை நியாயப்படுத்திக்கொண்டே இருக்கிறது. இந்த வஞ்சக வலையை அறியாமல் விளக்கை நாடும் விட்டில் பூச்சியாக வாசகன் விழநேர்கிறது.  ‘அவள் சிரிக்கிறாள் என்பதற்காக மயங்கிவிடாதே, அது சூனியக்காரியின் பழம் பாடல்’ என்று ஏகாதிபத்தியத்தைப் பற்றி கவிஞன் இக்பால் விடுதலைப் போராட்ட காலத்தில் கூறினார். இன்றைக்கும் அது பொருத்தமாகத்தான் உள்ளது.

அரசியல் பொருளாதாரக் கோணத்தில் பேசினால் மட்டும் போதாது. சமூக உளவி யலை சரியான திசையில் கட்டமைக்க நமது பிரச் சார ஆயுதங்களை கூர்தீட்ட வேண்டிய அவசியம் வந்திருக்கிறது.

-சு.பொ.அகத்தியலிங்கம்

நாடகமாடும் திரிணாமுல், நயவஞ்சக காங்கிரஸ்

சில்லரை வர்த்தகத்தில் 51 சதவீத அந்நிய நேரடி முதலீட்டை அனுமதிப்பது என்று காங்கிரஸ்-திரிணாமுல்-திமுக-என்சிபி-தேசிய மாநாட்டுக் கட்சி கூட்டணி அரசு முடிவு செய்துள்ளது. இந்த முடிவை எதிர்த்து நாடாளுமன்றத்திலும், நாடாளுமன்றத்திற்கு வெளியிலும் எதிர்க்கட்சிகளும், அனைத்து வர்த்தகர்களும் போர்க் கோலம் பூண்டுள்ளனர். டிசம்பர் 1ம் தேதி நாடு முழுவதும் 5 கோடி வணி கர்கள் பங்கேற்ற வரலாறு காணாத பிரம் மாண்டமான கடையடைப்பு போராட்டம் நடந்துள்ளது.

இந்த விவகாரம் தொடர்பாக கடந்த 8 நாட்களாக நாடாளுமன்றம் ஸ்தம்பித்துள்ளது. 9வது நாளாக வெள்ளியன்றும் நாடாளுமன்றம் எதிர்க்கட்சிகளின் கொந்தளிப்பு மிக்க போராட்டத்தைக் கண்டது. இடதுசாரிக்கட்சிகள், பாஜக மற்றும் அதன் கூட்டணிக்கட்சிகள், அதிமுக, தெலுங்குதேசம், சமாஜ்வாதி, பகுஜன் சமாஜ், பிஜூ ஜனதா தளம் உள்பட அனைத்து எதிர்க்கட்சிகளும் நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் சில்லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீடு கூடவே கூடாது என்ற முழக்கத்தை எழுப்பி வருகின்றன. வெள்ளியன்றும் இதுதொடர்பாக இரு அவைகளிலும் அமளி நிலவியதால் நாள் முழுவதும் ஒத்திவைக்கப்பட்டன. இதைத்தொடர்ந்து சனி, ஞாயிறு ஆகிய நாட்களிலும், 6ம் தேதி மொகரம் பண்டிகையையொட்டி அரசு விடுமுறை என்ப தாலும் நாடாளுமன்றத்திற்கு மொத்தம் 4 நாட்கள் விடுமுறை அறிவிக்கப்பட்டது. மீண்டும் புதன்கிழமை நாடாளுமன்றம் கூடவுள்ளது.

நாடாளுமன்ற குளிர்கால கூட்டத் தொடர் துவங்கி இரண்டு வார காலம் முடிந்துள்ள நிலையில், சில்லரை வர்த்தகம், முல்லைப்பெரியாறு அணை விவகாரம், ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலில் சிதம்பரத்திற்கு உள்ள தொடர்பு குறித்த பிரச் சனை, தெலுங்கானா விவகாரம், உத்தரப் பிரதேசத்தை நான்காக பிரிக்கும் விவகாரம் என பல்வேறு பிரச்சனைகளில் எதிர்க்கட்சிகளின் உறுப்பினர்கள் கேள்விகளும் அமளிகளும் எழுப்பிய போதிலும் இவற்றில் எந்த பிரச்சனைக்கும் தீர்வுகாணவோ, பதிலளிக்கவோ அரசுத்தரப்பில் சிறு முயற்சிகூட மேற்கொள்ளப்படவில்லை. அதுமட்டுமின்றி நாட்டு மக்களின் மனங்களில் கனன்று கொண்டிருக்கும் விலைவாசி உயர்வு தொடர்பாக மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி சார்பில் ஒத்திவைப்பு தீர்மானம் கொடுத்தும் இன்னும் விவாதத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படவில்லை. சில்லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீடு தொடர்பாகவும், மார்க்சிஸ்ட் கட்சி சார்பிலும், பாஜக சார்பிலும் ஒத்திவைப்பு தீர்மானங்கள் அளிக்கப்பட்டபோதிலும், அவையும் விவாதத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படவில்லை.

எரிந்துகொண்டிருக்கும் எந்தப் பிரச்சனைக்கும் நாடாளுமன்றத்தில் பதிலளிப்பது இல்லை என்ற மன்மோகன்சிங் அரசின் பிடிவாதத்தால் கடந்த இரண்டுவார காலமாக நாடாளுமன்றமே ஒட்டுமொத்தமாக ஸ்தம்பித் துள்ளது.

இப்படி திட்டமிட்டு ஸ்தம்பிக்க வைப்பதே, சில்லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீடு உள்ளிட்ட மிக முக்கியமான பிரச்சனைகளை நாடாளுமன்றத்தில் எந்த விவாதத்திற்கும் உள்ளாக்காமல் எப்படியேனும் நிறைவேற்றிவிட வேண்டும் என்கிற காங்கிரஸ் தலைமையிலான அரசின் வஞ்சகமான சூழ்ச் சியே என்று மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மாநிலங்களவைத் தலைவர் சீத்தாராம் யெச்சூரி இரண்டு தினங்களுக்கு முன்பு நாடாளுமன்றத்திற்கு வெளியில் செய்தியாளர்களிடம் பேசுகையில் கூறியிருந்தார்.

இடதுசாரிக்கட்சிகளைப் பொறுத்த வரை விவாதம் எதுவும் நடக்காமல், அதற்கு அரசு இடம்கொடுக்காமல் அவை நடவடிக்கைகளை முற்றிலும் முடக்குவதை ஒருபோதும் ஏற்கவில்லை என்று தெரிவித்த அவர், கடந்த மழைக்காலக் கூட்டத்தொடரிலும் ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரம் உட்பட மிக முக்கியமான பிரச்சனைகள் எழுப்பப்பட்டபோதிலும் அவை நடவடிக்கைகள் முழுமையாக முடங்குவதற்கு அரசு வழிவகுத்தது என சுட்டிக்காட்டினார். அரசின் இந்த நடவடிக்கை இந்திய ஜனநாயகத்திற்கு ஆபத்து என்றும் அவர் எச்சரிக்கை விடுத்தார்.

இந்நிலையில், வியாழனன்று நாடாளுமன்றத்திற்கு வெளியில் செய்தியாளர்களிடம் பேசிய சீத்தாராம் யெச்சூரி, சில்லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய நேரடி முதலீட்டை எதிர்ப்பதாகக் கூறி நாடாளுமன்றத்தில் இரு அவைகளிலும் மம்தா பானர்ஜியின் திரிணாமுல் காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் மிகப்பெரும் அமளியில் ஈடுபட்டு வருவது ஒரு அப்பட்டமான நாடகமே என்று குற்றம்சாட்டினார்.

அமைச்சரவைக்கூட்டத்தில் அரசின் முடிவுக்கு ஒப்புதல் அளித்துவிட்டு, நாடாளுமன்றத்திற்கு வந்து அவையின் மையப்பகுதிக்கு சென்று அமளியில் ஈடுபட்டு, அவையை முடங்கச்செய்யும் திரிணாமுல் உறுப்பினர்களின் நடவடிக்கையை அவர் வன்மையாகக் கண்டித்தார்.

“2004ம் ஆண்டு பொறுப்பேற்ற காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியின் முதலாவது அரசு, தனது முதல் பட்ஜெட்டில் சில்லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய நேரடி முதலீடு அனுமதிக்கப்படும் என்று அறிவித்தது. ஆனால் இந்த முடிவை அந்த அரசால் ஒரு அடி கூட முன்னெடுத்துச் செல்ல முடியவில்லை. ஏனென்றால் இப்படிப்பட்ட ஒரு முடிவை மேற்கொள்ளவிடாமல் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உள்ளிட்ட இடதுசாரி கட்சிகள் அரசை உறுதிபட தடுத்து நிறுத்தின. இடதுசாரிக்கட்சிகளை மீறி அரசால் செல்ல முடியவில்லை” என்று சீத்தாராம் யெச்சூரி குறிப்பிட்டார்.

“ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியின் முதலாவது அரசுக்கு நாங்கள் வெளியிலிருந்து ஆதரவு அளித்தோம். இத்தகைய நாசகரமான முடிவை எடுக்கக் கூடாது என்று வலுவான முறையில் நிர்ப்பந்தித்தோம். ஆனால் இப்போது திரிணாமுல் காங்கிரஸ், ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி அரசுக்குள் இருக்கிறது. அரசுக்கு வெளியிலிருந்தே, சில்லரை வர்த்தகத்தை சீரழிக்கும் முடிவை எங்களால் தடுத்து நிறுத்த முடிந்தது என்றால், அமைச்சரவையில் அங்கம் வகிக்கும் திரிணாமுல் காங்கிரசால் அமைச்சரவைக் கூட்டத்திலேயே இந்த முடிவை தடுத்து நிறுத்த முடியாதா? அங்கே அனுமதித்துவிட்டு வெளியில் வந்து இவர்கள் வாய்கிழியப்பேசுகிறார் கள். நாடாளுமன்றத்தில் நாடக மாடுகிறார்கள்” என்று சீத்தாராம் யெச்சூரி கடுமையாக சாடினார்.

அதுமட்டுமின்றி நாடாளுமன்றம் அமர்வில் இருக்கும் போதே இத்தகைய ஒரு மோசமான முடிவை எடுப்பதற்கு இந்த அரசுக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை எனக் குறிப்பிட்ட சீத்தாராம் யெச்சூரி, கடந்த காலங்களில் நாடாளுமன்றம் அமர்வில் இருக்கும் போது அரசாங்கம் கொள்கை முடிவுகளை அறிவித்ததை இதே காங்கிரஸ் கட்சி கடுமையான முறையில் எதிர்த்திருக்கிறது என்றும் சுட்டிக்காட்டினார்.

1989ம் ஆண்டில் அப்போதைய பிரதமர் வி.பி.சிங், தேசிய ரைபிள்ஸ் படை என்ற துணை ராணுவப்படையை நிறுவும் முடிவை, நாடாளுமன்றம் அமர்வில் இருக்கும் போதே அறிவித்தார். அப்போது பிரதமருக்கு எதிராக நாடாளுமன்றத்தில் உரிமை மீறல் தீர்மானம் கொண்டுவந்தவர் இன்றைக்கு காங்கிரஸ் தலைமையிலான அரசின் உள் துறை அமைச்சராக இருக்கிற ப.சிதம்பரம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அச் சமயத்தில் பிரதமருக்கு எதிரான உரிமை மீறல் தீர்மானம் அவையில் அனுமதிக்கப்படவில்லை என்ற போதிலும், அன்றைய சபாநாயகர் ரபி ராய், நாடாளுமன்றம் அமர்வில் இருக்கும்போதே இத்தகைய அறிவிப்பை வெளியிட்டது அவையின் மாண்பை மீறிய செயல் என்று அரசாங்கத்தை குட்டினார் என்பதை கவனிக்க வேண்டும் என்றும் சீத்தாராம் யெச்சூரி சுட்டிக்காட்டினார்.

அந்நியருக்கு நெஞ்சும், இந்தியாவுக்கு வயிறுமாக மன்மோகன்சிங் அரசு!

சில்லறை வர்த்தகத்தில் அந்நியமுதலீட்டிற்கு அனைத்து எதிர்க்கட்சிகளும் தங்கள் எதிர்ப்பை தெரிவித்திருக்கின்றன. நிதிஷ்குமார், மாயாவதி, மம்தா பானர்ஜி, ஜெயலலிதா போன்றவர்களே தங்கள் மாநிலங்களில் அமல்படுத்த மாட்டோம் என குரல் எழுப்பியிருக்கின்றனர். தி.மு.க, திரிணாமூல் போன்ற ஆளும் கட்சியின் கூட்டணிக் கட்சிகளே,  மத்தியிலிருக்கும் மன்மோகன்சிங் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசின் முடிவுக்கு தங்கள் சம்மதத்தைத் தெரிவிக்கவில்லை. தேசம் முழுவதும்  டிசம்பர் 1ம் தேதி கடையடைப்பு என அனைத்திந்திய  வர்த்தகர் கூட்டமைப்பு அழைப்பு விடுத்திருக்கிறது. ஒரு மாபெரும் மக்கள் போராட்டமாக உருவெடுத்திருக்கிறது.

பாராளுமன்றத்தின் இரு அவைகளும் இவ்விஷயத்தை முன்வைத்து கொந்தளிப்பு அடங்காமல் இருக்கிறது. எதோ தங்களைத் தவிர மற்றவர்கள் எல்லாம்  சேர்ந்து பாராளுமன்றத்தில் தேவையில்லாமல் அமளிசெய்து முடக்குவது போல மன்மோகன் வகையறாக்கள் சீன் காட்டிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். நாட்டின் ஒரு முக்கியப் பிரச்சினை குறித்து விவாதிக்கத் தயாரில்லாமல், அயோக்கியத்தனம் செய்து வருகிறது காங்கிரஸ். கோடீஸ்வரர்கள் அமைச்சர்களாக உள்ள காங்கிரஸ் அமைச்சரவைக்கு, சில்லரை வர்த்தகத்தின் சீரழிவை பற்றியோ அல்லது கோடிக்கணக் கான நடுத்தர, சாதாரண வியாபாரிகளின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படும் என்பது பற்றியோ அக்கறை இல்லை.

இவ்வளவு எதிர்ப்பையும் மீறி, மன்மோகன்  தனது அரசின் முடிவை நியாயப்படுத்திப் பேசிக்கொண்டு இருக்கிறார். நேற்று காங்கிரஸின் இளைஞர்கள் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு சில்லறை வர்த்தகத்தில் அந்நிய முதலீடு தேவை எனபதை வலியுறுத்தி இருக்கிறார். நுகர்வோர்கள் பயன்பெறுவதுடன், வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கவும், விவசாயிகள், தங்கள் விலை பொருட்களுக்கு கூடுதல் விலை பெறவும் தொழில்ட்ப இறக்குமதிக்கு வழிகோலவும் தீவிர ஆலோசனைக்கு பிறகே சில்லரை வர்த்தகத்தில் அன்னிய முதலீட்டுக்கு அனுமதி அளிக்கும் முடிவு எடுக்கப்பட்டதாம். இதன் மூலம் நாட்டிற்கு நவீன தொழில்ட்ப வசதிகள் கிடைக்குமாம். கிராமப்புற கட்டமைப்பு வசதிகள் மேம்படுத்தப்படுமாம். விவசாய விளைபொருட்கள் சேதம் அடைவது குறையுமாம். இதனால் சிறு வியாபாரிகள் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்று கூறுவது சரியல்லையாம். சிறு தொழில் துறையை மேம்படுத்தும் விதத்தில், சில நிபந்தனைகளை விதித்து இருக்கிறார்கள்.

இப்படி எவ்வளவு வாக்குறுதிகளையும், சால்ஜாப்புகளையும் இந்த காங்கிரஸ் அரசு இதே வாயால்  சொல்லி வந்திருக்கிறது! பத்து கோடிபேருக்கு வேலை உருவாகும், வறுமையை ஒழிப்போம், பொருளாதார வளர்ச்சி அபரிதமாகும், விவாசய உற்பத்தியில் நாடு தன்னிறைவு அடியும் என்று, தாராளமயத்தினை வேகப்படுத்தும் போதெல்லாம் எத்தனை முறை இதே மன்மோகன் சொல்லியிருக்கிறார்! அதெல்லாம் நடந்தா விட்டது? பணவீக்கம், விலைவாசி  எல்லாம் தாறுமாறாய் உயர்ந்து, நாட்டின் பொருளாதாரமே உருக்குலைந்து போவதுதானே நடந்திருக்கிறது. விவசாயிகள் தற்கொலை செய்வதும், இளைஞர்கள் வேலை இல்லாமல் பித்துப் பிடித்துப் போவதும், சாமானியர்களின் எதிர்காலம் இருண்டு போவதும்தானே கண்ணெதிரே நடந்துகொண்டு இருக்கிறது.

எல்லா உண்மைகளையும் புறந்தள்ளிவிட்டு, நாட்டின் நலனை காலில் போட்டு மிதித்துவிட்டு, எதிர்க்கட்சிகளின் எதிர்ப்பையெல்லாம் தூக்கியெறிந்துவிட்டு, மக்களின் போராட்டங்களையெல்லாம் நசுக்கிவிட்டு அந்நிய முதலீட்டுக்கு சில்லரை வணிகத்தில்  இடமளிக்க ஏன் இந்த வேகம் மன்மோகன்சிங்குக்கும், காங்கிரஸுக்கும்?

அந்நியருக்கு நெஞ்சும், இந்தியாவுக்கு வயிறுமாக இருக்கும் இந்த அமெரிக்க, பன்னாட்டு முதலாளிகளின் அடியாட்களை அடையாளம் காண்போம். வேரறுப்போம்.

இந்தியா விற்பனைக்கல்ல!

பல்பொருள் சில்லரை விற்பனைத் துறையில் அந்நிய நேரடி முதலீட்டை அனுமதிப்பது என்ற மத்திய அமைச்சரவையின் முடிவு நாடு முழுவதிலுமுள்ள லட்சக்கணக்கான சிறுகடை வியா பாரிகளின் வாழ்வாதாரத்தை, அரசின் இந்த முடிவு அழித்து நிர்மூலமாக்கும்; சில்லரை விற்பனைத்துறையில் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் ஏகபோக ஆதிக்கம் செலுத்த வழிவகுக்கும். மிகக்கடுமையான அளவில் நீடிக்கும் பணவீக்கம், தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் வேலையின்மை மற்றும் விவசாய நெருக்கடியின் துயரம் ஆகியவற்றின் பின்னணியில், இந்த முடிவு, ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி அரசின் மக்கள் விரோத மனப்பான்மையை அப்பட்டமாக வெளிக்காட்டுகிறது. அமெரிக்க மற்றும் இதர மேற்கத்திய அரசுகளின் நிர்ப்பந்தங்களுக்கு பணிந்து செயலாற்ற மத்திய அரசு ஆவலோடு இருக்கிறது என்பதும், தனது சொந்த மக்களின் நலன்களை பாதுகாப்பதைவிட வால் மார்ட், டெஸ்கோ மற்றும் கேர்ஃ போர் போன்ற பன்னாட்டு அனகோண்டாக்களுக்கு சேவை செய்யவே ஆவலோடு இருக்கிறது என்பதும் பகிரங்கமாக அம்பலமாகியுள்ளது.

சில்லரை வர்த்தகத்தில் அந்நிய நேரடி முதலீடு நுழைவதற்கு நிபந்தனைகள் என்ற பெயரில் அரசு அறிவித்திருக்கும் ஏற்பாடுகள் எந்த விதத்திலும் பொருத்தமற்றவையாகவும், எந்த தரப்பு மக்களையும் பாதுகாக்க உகந்தவையாகவும் இல்லை. ரூ.520 கோடி முதலீட்டுத்தகுதி என்பது வால்மார்ட், டெஸ்கோ, கேர்ஃ போர் போன்ற பகாசுர சில்லரை வர்த்தக நிறுவனங்களுக்கு ஒரு பொருட்டே அல்ல. ஏனென்றால் இந்த கம்பெனி கள் பல்லாயிரம் கோடி டாலர் முதலீட்டு சக்தி கொண்டவை. அந்நிய சில்லரை விற்பனை மையங்கள், 10 லட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் தொகை கொண்ட மாநகரங்களில் மட்டுமே அனுமதிக்கப்படும் என்ற அரசின் கட்டுப்பாடு, எந்தவிதத்திலும் அர்த்தமற்றது. ஏனென்றால், மேற்கண்ட பன்னாட்டு நிறுவனங்கள், இந்தியச் சந்தையில் கூடுதல் வருமானம் கொண்ட பிரிவினரை முழுமையாக தங்கள் பக்கம் ஈர்ப்பதற்கு இது போன்ற மாநகரங்களில் முதலில் கடைவிரிக்க வேண்டும் என்றுதான் விரும்புகின்றனர். இத்தகைய பெரும் நகரங்களில்தான் மிக அதிக அளவிலான சில்லரை விற்பனையாளர்கள் குவிந்திருக்கிறார்கள்.

உலகிலேயே சில்லரை வியாபாரம் மிக அதிக அளவிலும், மிக விரிவான அளவிலும் நடக்கும் நாடு இந்தியாதான். இங்கு ஆயிரம் நபர்களுக்கு 11 சிறு கடைகள் இருக்கின்றன. நாடு முழுவதிலும் 1.2 கோடிக்கும் அதிகமான கடைகள் உள்ளன. இக்கடைகளில் 4 கோடிக்கும் அதிகமான மக்கள் தொழில் செய்து வருகிறார்கள். இவற்றில் 95 சதவீத கடைகள் தங்களுக்கு தாங்களே சுய வேலைவாய்ப்பு ஏற்படுத்திக்கொண்ட நபர்களால் 500 சதுர அடி பரப்பிற்கும் குறைவான இடத்தில் நடத்தப்படுபவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்நிலையில், பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் சில்லரை விற்பனை கடைகள் நுழைந்தால், நகர்ப்புற பகுதிகளில் உள்ள சிறு கடை வியாபாரிகள் மிக மிகக்கடுமையான முறையில் தாக்கப்படுவார்கள். எங்கெல்லாம் சூப்பர் மார்க்கெட்டுகள் வந்தனவோ, அங்கெல்லாம் சிறுகடை வியாபாரிகள் நிர்மூலமாக்கப் பட்டார்கள் என்பதே உலகம் முழுவதிலுமுள்ள அனுபவம். அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா போன்ற வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளில் சிறு அளவிலான சில்லரை விற்பனைக்கடைகள் என்பவை முற்றிலும் அழித்தொழிக்கப் பட்டுவிட்டன. தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் அனுமதிக்கப்பட்டதால் சிறுகடை வியாபாரிகள் தங்களது தொழிலிலிருந்து முற்றிலும் வெளியேற்றப்பட்டனர்; இப்போது வரைமுறையின்றி வளர்ந்து நிற்கும் சூப்பர் மார்க்கெட்டுகளின் வளர்ச்சியை கட்டுக்குள் கொண்டுவரும் பொருட்டு கடுமையான உரிம விதிமுறைகளை இந்நாடுகள் உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கின்றன.

சில்லரை வர்த்தகத்துறையில் நுழையும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள், குறைந்தபட்சம் 50 சதவீதம் அளவிற்கு, சில்லரை விற்பனை நடவடிக்கைகளுக்கான அடிப்படை கட்ட மைப்பு வசதியை ஏற்படுத்துவதற்காக முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதித்திருப்பதாகக் கூறி அரசு நியாயப்படுத்துகிறது. (இந்த முதலீடு உணவு மற்றும் இதர பொருட்கள் பதப்படுத்தல், தயாரிப்புப்பணி, விநியோகம், வடிவமைப்பு மேம்பாடு, தரக்கட்டுப்பாடு, சேமிப்புக்கிடங்குகள், குளிர்பதன வசதி கொண்ட கட்டமைப்புகள் மற்றும் பேக்கிங் போன்ற துறைகளில் செய்யப்படவேண்டும் என்று அரசு கூறுகிறது.) இந்த நிபந்தனை, நாட்டில் சரக்குகளைக் கையாள இன்னும் கூடுதல் வாய்ப்பு வசதிகள், குளிர்பதன கிடங்கு வசதிகள் போன்றவற்றை உருவாக்க உதவும் என்றும், இது விவசாயிகளுக்கு பலனளிக்கும் என்றும் அரசு வாதிடுகிறது. ஆனால், பன்னாட்டு பெரும் நிறுவனங்களின் சில்லரை விற்பனை மையங்களால் நடத்தப்பட்ட கொள்முதல் நடவடிக்கைகள், சிறு விவசாயிகளுக்கு எந்தவிதத்திலும் பலனளிக்கவில்லை என்பதே உலகம் முழுவதிலுமுள்ள அனுபவம். மாறாக, விவசாயிகளுக்கு மிக மிகக் குறைவான விலையே கிடைக்கப் பெற்றுள்ளது. விளைபொருட்களுக்கு தன்னிச்சையாக தர நிர்ணயம் செய்துகொண்டு, விவசாயிகளின் பொருட்கள் அந்தத் தரத்தை பூர்த்தி செய்வதாக இல்லை என்று கூறி விலையை அப்பட்டமாகக் குறைப்பதே அனுபவமாக இருந்திருக்கிறது. பன்னாட்டு பெரும் நிறுவனங்களை விவசாயிகளிடமிருந்து விளை பொருட்களை கொள்முதல் செய்ய அனுமதிப்பதால் அரசே கொள்முதல் செய்ய வேண்டும் என்ற தனது பொறுப்பை  கைவிடுவதேயாகும்.  இது நாட்டின் உணவுப்பாதுகாப்பில் மிகக்கடுமையான பாதகத்தை ஏற்படுத்தும்.

சிறு உற்பத்தியாளர்களும் கசக்கிப் பிழியப்படுவார்கள், பன்னாட்டு நிறுவனங்களால் முன்கூட்டியே விலைகள் தீர்மானிக்கப்பட்டு, போட்டியிலிருக்கும் இதர சிறு உற்பத்தியாளர்கள் அனைவரும் வெளியேற்றப்படுவார்கள். அதுமட்டுமின்றி உணவுப்பொருட்கள் போன்ற அத்தியாவசியப் பொருட்கள் உட்பட அனைத்துவிதமான நுகர்பொருட்களின் ஒட்டுமொத்த சப்ளை மீதும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தங்களது கட்டுப்பாட்டை கொண்டுவரும். உள்நாட்டுச் சந்தைக்குள் அந்நிய நாடுகளிலிருந்து கொள்முதல் செய்யப்படும் பொருட்கள் வெள்ளமெனப் பாயும். இப்படி பொருட்கள் வந்து குவிவது, சில்லரை விற்பனையில் பொருட்களின் விலை குறையவும், நுகர்வோருக்கு பலன் கிடைக்கவும் உதவும் என்று கூறப்படுவது முற்றிலும் மோசடித்தனமானது. ஏகபோக சந்தை அதிகாரமும், பெருமளவிலான பொருட்களை இருப்பு வைக்கும் திறனும் கொண்ட இந்த மிகப் பெரும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள், விலைக்குறைப்பில் ஈடுபடாது; மாறாக பொருட்களை பதுக்கி வைத்து, அதன்மூலம் கொள்ளை லாபம் ஈட்டுவதற்கே முனையும்.

கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே இந்தியாவில் பணத்தைக் கொடுத்து பொருளை பெற்றுச்செல்லும் வர்த்தகத்தில் பன்னாட்டு பெரும் நிறுவனங்கள் ஈடுபட்டுள்ளன; இதற்காக அரசு அனுமதியும் அளித்துள்ளது. இந்த அனுமதியை பெற்ற நிறுவனங்கள், நுகர்வோருக்கு நேரடியாக பொருட்களை விற்பனை செய்யக்கூடாது என்ற தடையை தொடர்ந்து மீறியே வந்திருக்கின்றன; ஆனால் இதை தடுப்பதற்கு அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. அதேபோல சுயகட்டுப்பாடு என்ற முறையிலான ஒழுங்குமுறை நடவடிக்கைகள் எவையும் பின்பற்றப்படவில்லை. குறிப்பாக இந்த நிபந்தனைகளை அமல்படுத்துவதற்கு எந்தவிதமான உத்தரவாதமும் இல்லை.

இந்தியாவில் சில்லரை வர்த்தகத் துறையை தாராளமாக திறந்துவிட வேண்டுமென்று நீண்ட காலமாகவே மத்திய அரசை பன்னாட்டு பெரும் நிறுவனங்களும் அந்நிய அரசாங்கங்களும் தொடர்ந்து நிர்ப்பந்தித்து வந்திருக்கின்றன. முந்தைய ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி அரசின் காலத்தில் இந்த முடிவை மேற்கொள்ளவிடா மல் இடதுசாரி கட்சிகளே தடுத்து நிறுத்தின. ஆனால் ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியின் இரண்டாவது ஆட்சிக்காலத்தில், எந்தவித தடையுமின்றி அந்நிய நிர்ப்பந்தங்களுக்கு அரசு முழுமையாக பணிந்து கொண்டிருக்கிறது.

அரசின் இந்த முடிவை அனைத்து தரப்பு மக்களும் அரசியல் கட்சிகளும் கூட்டாக எதிர்த்து நிற்கவேண் டும் என்று மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அழைப்பு விடுத்திருக்கிறது. நம் தேசத்தை, நமது எதிர்காலத்தை காக்கும் போராட்டத்தில் நாம் அனைவரும் ஒன்று திரண்டு நிற்க வேண்டிய அவசியம் வந்திருக்கிறது. இந்தியா விற்பனக்கல்ல என்று ஆவேசத்தோடு போராடும் தருணம் இது!